18.11.2009 - Vorige week hebben we hier uitgebreid beschreven hoe een achtergesteld deposito werkt. Met daarbij de stellige uitspraak dat de achtergestelde deposito’s niet onder de depositogarantieregeling van De Nederlandsche Bank vallen.
Dat is een risico voor degenen die zo’n deposito afsluiten – voor dat risico worden ze beloond met een fors hogere spaarrente. Deze week is er echter twijfel ontstaan over of de achtergestelde spaargelden nu wel of niet onder depositogarantieregeling vallen. Volgens DNB niet, maar de vereniging DSBdepositos denkt er anders over. Juristen hebben de Europese regelgeving rondom de achtergestelde deposito’s bestudeerd, en daaruit zou blijken dat deze deposito’s alleen niet onder de garantieregeling vallen als ze aan bepaalde voorwaarden voldoen. Die voorwaarden, daaraan is volgens hen bij het achtergestelde deposito van DSB Bank niet voldaan. Het gevolg daarvan zou zijn dat deze spaargelden alsnog gegarandeerd zouden moeten zijn, zo stellen de juristen. De Nederlandsche Bank is van dit onderzoek op de hoogte gesteld en gaat zich er verder in verdiepen. De toezichthouder verwacht op korte termijn duidelijkheid te kunnen geven aan de bezitters van een achtergesteld deposito.
Dit is natuurlijk wel een beetje dubbel. Ja, het is erg fijn voor de houders van een achtergesteld deposito, als ze alsnog hun spaargeld vergoed krijgen. Maarrrr…. Helemaal eerlijk is het natuurlijk niet! Degenen die in zo’n deposito zijn gestapt hebben een veel hogere rente gekregen, omdat ze wisten dat ze een hoger risico liepen. Nu zou dan achteraf blijken dat dit risico er niet echt was, waardoor het hogere rendement ook niet gerechtvaardigd was.
Aan de andere kant… toen Icesave failliet ging vorig jaar, werd ook een grote groep spaarders ‘gematst’. Wie spaargeld bij de IJslandse bank had gestald, zou immers voor de eerste € 20.000 een beroep moeten doen op de IJslandse garantieregeling. Minister Bos was toen zo vriendelijk om het Nederlandse depositogarantiestelsel van toepassing te verklaren, om dan als overheid het uitgekeerde geld terug te claimen in IJsland. Dat was toen ook een gelukje voor de rekeninghouders van Icesave, waarmee ze veel ellende en rompslomp bespaard bleef. Zij hadden immers ook (al dan niet bewust) zelf gekozen voor de Icesave-rekening, terwijl duidelijk was dat hiervoor niet de reguliere Nederlandse garantie gold. En kregen daardoor ook een hogere rente dan de spaarders bij Nederlandse banken.
Is dit vergelijkbaar? Het renteverschil ten opzichte van een normale spaarrekening was bij de achtergestelde deposito’s van DSB Bank wel veel groter dan bij de spaarrekening bij Icesave. Bovendien hadden de Icesave-spaarders gekozen voor een andere garantie, maar waren wel in de overtuiging dat hun spaargeld gegarandeerd was. Dat IJsland niet in staat zou zijn om de gelden uit te betalen… daar hadden ze gewoon niet over nagedacht. Bij de achtergestelde deposito’s was overduidelijk gecommuniceerd dat het depositogarantiestelsel niet van toepassing was. Toch wel een beetje anders dus.
Het is dus een beetje een moreel dilemma. Puur zakelijk bekeken zouden de achtergestelde deposito’s niet uit de garantieregeling vergoed moeten worden, maar de persoonlijke situaties van de betreffende spaarders maken het erg lastig om dat vol te houden. Je gunt het immers niemand dat hij z’n spaargeld kwijt is. Maar ja, wie risico neemt moet de consequenties daarvan wel aanvaarden.